Özlem Baysal Şimdilerde bayramlar, takvim yaprakları arasına sıkışmış sıradan birer tatil molasına dönüştü. Peki, ne oldu da o geniz yakan,

Özlem Baysal Hiç solumadığınız bir kokuyu, hiç gitmediğiniz bir sokağı özleyebilir miydiniz? Modern dünyanın gürültüsünde yorulurken, kendimizi hiç yaşamadığımız o

Özlem Baysal Şimdilerde yüksek çözünürlüklü ekranlarımızın başında, kulaklıklarımıza hapsolmuş 'kusursuz' bir yalnızlık yaşıyoruz. Oysa eskiden, bir mahallenin aynı anda nefes

Özlem Baysal Eskiden huzurun adı olan "sıradanlık", şimdilerde bir başarısızlık belgesi gibi algılanıyor. Peki, başkalarının dijital vitrinlerine bakıp kendi gerçek

Özlem Baysal Sürekli yarını planlıyor, gelecek kaygısıyla boğuşuyoruz. Oysa bizi asıl yoran yarının bilinmezliği değil, dünün bitmek bilmeyen yankıları. Geçmişin

Özlem Baysal Eskiden çocukluğun nişanı dizlerdeki yara izleriydi; şimdilerde ise o izlerin yerini ekran parıltıları, sokak seslerinin yerini ise derin

Özlem BAYSAL hayatımızın merkezinde olanların bugün birer dijital hayalete dönüşmesi sadece bir iletişim kazası mı, yoksa duygusal bir yorgunluk mu?

Özlem Baysal Sürekli bir yerlere yetişmeye çalışırken, aslında durmamız gereken yerde miyiz? Modern insanın 'yetişememe kaygısı' bizi hayatın figüranı mı

Özlem Baysal "Her şeyi kaydetmeye, her yere yetişmeye çalışırken asıl olanı, yani 'şu anı' ne kadar hissediyoruz? 'Günü yakalamak' sadece

Özlem Baysal En derin hüzünlerimizi bile paylaşmadan önce 'hangi filtre daha asil durur' diye düşünüyoruz. Hayatımızı bir ürün gibi pazarlamaya

Özlem Baysal "En mutlu anlarımızı yaşamak yerine 'güzel çıkıyor mu' diye kontrol ederken, başrolünde olduğumuz hayatı bir izleyici gibi kenardan

Özlem Baysal Her şeyin filtreli, her karenin mükemmel olduğu bu dijital tiyatroda hepimiz çok yorulduk. Oysa hayat, o ütüsüz tişörtlerde

Özlem Baysal Her şeyi "en doğru zaman" için erteleyerek aslında kendimizi mükemmel bir eylemsizliğe mi mahkum ediyoruz? Kusurlu bir başlangıcın,

Özlem Baysal Bitiremediğimiz her şey, aslında kendimize dair beslediğimiz bir umudun izidir. Kendimize yüklenmeyi bırakıp, o yarım kalan sayfaların arasındaki

Özlem Baysal Eskiden bir fotoğraf karesine dünyaları sığdırır, o kağıdın kokusunda kaybolurduk; şimdiyse binlerce dijital görüntü arasında hatıralarımızın ağırlığını kaybediyoruz."

Özlem Baysal Zaman akıp giden bir nehir değil de, her saniyesi donmuş bir kareyse? Çocukluğunuz, şu anınız ve geleceğiniz aslında

Özlem Baysal Eskiden bir yaz tatiline koca bir hayat sığdırırdık, şimdiyse pazartesi ile cuma arası bir göz kırpma süresine indi.

Özlem Baysal Son yıllarda dilimizden düşmeyen "kendi alanım", "toksik ilişki" ve "enerji yönetimi" gibi kavramlar bizi gerçekten özgürleştiriyor mu, yoksa

Özlem Baysal Modern dünya, başarıyı sabahın ilk ışıklarıyla eş değer tutan bir "erken uyanma" kültürü yaratsa da, bilim bunun herkes

Özlem Baysal Herkes gibi olursan alkış alırsın, kendin olursan huzur. Toplumun 'olduğun gibi gel' daveti, aslında gizli bir şart mı

Özlem Baysal Herkesin bir yerlere yetişmeye, her gelişmeden haberdar olmaya ve "orada" görünmeye çalıştığı dijital bir panayırda yaşıyoruz. Peki ya

Özlem baysal Carpe Diem" felsefesiyle bugünü kutsarken, aslında gelecek hayallerimizden mi vazgeçiyoruz? Modern dünyanın "hız" tuzağında, biriktirmenin ve sabretmenin huzurunu

Özlem Baysal Hepimiz bir "dev"in peşindeyiz. Büyük kariyerler, devasa evler, görkemli aşklar... Sanıyoruz ki mutluluk, bir dağın zirvesine dikilecek o

Özlem Baysal Eskiden özlemek bir emekti; şimdi ise sadece bir 'tık' uzağımızdayız ama hiç olmadığımız kadar uzağız. Mesafelerin kalktığı, herkesin