NEŞET ERTAŞI SAYGIYLA ANIYORUZ

NEŞET ERTAŞI SAYGIYLA ANIYORUZ

 

1997’de Samsun’da öğretmenim.

Oturduğum apartmanın yakınında kahvehane vardı.

Ara sıra kahvehaneye gider, üç-beş kişiyle sohbet ederdim.

Bir gün bunlardan biri bana memleketimi sordu.

Kırşehirliyim, dedim.

Neşet ERTAŞ’ı bilir misin dedi.

* Abi sen ne diyon Neşet Ertaş’ı bilmeyen Kırşehirli mi olur, dedim.

– Gurban olduğum Neşet’imle askerde beraberdik.

– Onu tanımam çok ilginç oldu.

– Askerde komutanın emir eriydim.

– Komutan bir gün beni çağırdı.

– Yeni gelen askerlerin mesleğini öğren.

– Garnizonda çalışabilecekleri tesbit et, dedi.

– Askerlere, sivilde ne iş yapardın diye, soruyorum.

– Duvarın dibinde oturan karayağız, gözleri parlak birine sıra geldi,❤️Askerlikten önce düğünlerde türkü çığırırım, dedi.

– Senin adın ne dedim.

❤️Neşet Ertaş..!

– Bu arada Neşet Ertaş’ın türküleri garnizonun hoparlöründen söyleniyor.

– Bir de türkücü Neşet Ertaş var, sen onu bilir misin dedim,

❤️Plaklarda türkü söyleyen Neşet Ertaş benim, dedi.

– Bende, türkücü Neşet Ertaş kim? Sen kimsin? Yalan söyleme dedim.

– Yüzüme baktı,

❤️Niye yalan söylüyüm, türküde çığırırım, vatan görevimi de yaparım, dedi.

– Tabi ben inanmadım, her türlü insanla karşılaşıyoruz.

– Dedim ki, haydi bir türkü söylede seni bir dinleyim.

– Bir başladı türkü söylemeye, türkücü Neşet Ertaş’ın aynısı.

– Nufüs cüzdanını getir bakalım dedim,

– Getirdi, bana uzattı.

– Adı soyadı: Neşet Ertaş

– Doğum Yeri: Kırşehir

– Tabi böyle olunca ben inandım,

– Ama bir türkücü böyle sıradan nasıl olur dedim?

– Neşet Ertaş’ı yanıma aldım, komutana götürdüm.

– Komutanın kapısına varınca,

– Sen az bekle, dedim.

– İçeri girdim, tekmil verdim,

– Komutanım, kendini Neşet Ertaş olarak tanıtan birini getirdim,

– Plakları yeni çıkan Neşet Ertaş olduğunu söylüyor.

– Komutan bana, türkücü Neşet Ertaş buraya düşmez dedi.

– Komutanım ben türkü söylettim, aynısı dedim.

– Çağır bakalım şu askeri, dedi,

– Neşet Ertaş’a komutan seni çağırıyor, dedim, içeri girdik tekmil verdim,

– Komutan adını, soyadını, memleketini sordu.

– Sivilde ne iş yaptığını sordu,

❤️Düğünlerde türkü çığırırım, dedi.

– Komutan, Neşet Ertaş’a, bildiğin bir türküyü söyle, dedi.

– Neşet bir başladı söylemeye, sesi hoparlörden daha iyi çıkıyor.

– Komutan Neşet Ertaş’a, sen artık askerliğini Orduevi’nde yapacaksın, dedi.

– Banada gerekli işlemleri yap emri verdi, odadan çıktık

– Neşet Ertaş’a, yaşadın sen, orduevinde türkü söyleyerek askerliğini yapacaksın, dedim.

– Bana döndü;

❤️Memlekete döndüğümde, Neşet, askerliği türkü çığırarak yapmış derler,

❤️Benimle birlikte askerliğe gelen hemşerilerim var, onlara ayıp olur,

❤️Eller (başkaları) nasıl askerlik yapıyosa ben öyle yapıyım,

❤️Beni garip bırakmayın, vatan borcumu herkesinen baraber yapıyım.

– Neşet, askerlikte emir geçerlidir,

– Bu kışlada yapacağın her görev kutsaldır, bir vatan hizmetidir, dedim

– Neşet Ertaş, böylece askerliğin sonuna kadar orduevinde sahne aldı.

– Daha sonraları çok samimi olduk, bana çok hayat hikayesini anlatırdı.

– Askerlik sonrası uzun bir süre haberleştik, daha sonra iletişimimiz kesildi.

> Anadolu’nun yüreğini sazının tellerine dokumuş,

> Halkının acısını, sızısını, çilesini diline destan etmiş,

> Aşkı, sevgiyi, insanı türkülerine katık etmiş,

> Bozkır’ın mütevazi kara yağız yiğit adamı,

Neşet ERTAŞ, ruhun şad olsun..!

Bu ülkede yeri doldurulamayan ender insanlardansın..!

 

Atila İNCE