Melek Olsan “Kanat Sesinden” Rahatsız Olacak İnsanlar Var!

Hepimiz hayatımızın bir döneminde o dipsiz kuyuya düştük: Yaranamamak. Birileri mutlu olsun diye kendimizden verdik, sustuk, alttan aldık, dünyaları önlerine serdik.Yine de bir kusur bulundu. Hatta öyle bir noktaya gelindi ki, iyiliğin kendisi bile suç haline dönüştü. İşte o meşhur sözün tam kalbine dokunma vakti: Bazı insanlar için “melek” olmanız bile yetmez; onlar bu sefer de kanatlarınızın sesinden şikayet ederler.

Kusur Aramak Bir Karakter Hastalığıdır

Bu tip insanlar için mesele sizin ne yaptığınız değildir; mesele, onların içindeki bitmek bilmeyen boşluktur. Siz güneş olup etrafı aydınlatsanız, “gözümü alıyor” derler. Yağmur olup bereketi getirseniz, “ıslandım” diye söylenirler. Onlar için mükemmellik bile bir eleştiri malzemesidir. Çünkü başkasının iyiliğini takdir etmek, kendi eksikliğiyle yüzleşmeyi gerektirir. Onlar da yüzleşmek yerine, sizin kanat sesinize kusur bulmayı seçerler.

“Yaranamama” Prangasından Kurtulun

Eğer birine yaranmak için sürekli kendinizi değiştiriyorsanız, o kişinin standardı hiçbir zaman sabit kalmayacaktır. Siz çıtayı yükselttikçe, o eleştiri dozunu artıracaktır. Kanatlarınızın sesini kısmaya çalışmak sadece sizi yorar, onları yine de mutlu etmez. Ruhunuzun müziğini başkalarının gürültüsüyle susturmayın.

Kime Kanat Çırpıyorsun?

Hayatın kuralı basit: Sizi seven, kanatlarınızın sesinde huzur bulur; sevmeyen ise o seste fırtına koparır. Sırf birileri gürültüden rahatsız oluyor diye uçmaktan vazgeçemezsin Gökyüzü uçmak isteyenlerindir; yerdekilerin ne dediği ise sadece aşağıdan gelen bir uğultudur.