Kendini Bulmak mı, Kendini İnşa Etmek mi?
Son yıllarda dilimize pelesenk olan bir cümle var: “Kendimi bulmaya çalışıyorum.” Bu cümle kulağa çok naif, çok huzurlu geliyor. Sanki içimizde bir yerlerde, keşfedilmeyi bekleyen gizli bir bahçe var da biz sadece anahtarı kaybetmişiz gibi… Bir tatile çıksak, bir kursa gitsek ya da biraz yalnız kalsak o kapı açılacak ve “gerçek biz” karşımıza çıkacak sanıyoruz.Ancak bazen aradıkça bulamamak, insanı daha büyük bir boşluğa sürüklüyor. “Neden herkes kendini buldu da ben hala kayıp ruh gibi geziyorum?” diye sormaya başlıyoruz.Belki de sorun arayışımızda değil, bakış açımızdadır. Ya içimizde saklı bir “ben” yoksa? Ya biz, bir define sandığı değil de, her gün bir tuğlasını koyduğumuz bir yapıysak?
Boşluktan Korkmayın, O Sizin Alanınız
İçimize döndüğümüzde hissettiğimiz o belirsizlik, aslında bir eksiklik değil, muazzam bir özgürlüktür. Kendini bulmak pasif bir bekleyişken, kendini inşa etmek yaratıcı bir süreçtir. İçinizdeki o boşluk, henüz yazılmamış sayfalarınızdır. Oraya ne yazacağınız, hangi renkleri süreceğiniz tamamen sizin elinizde.
Her Tercih Bir Fırça Darbesi
Kendimizi bir anda, sihirli bir dokunuşla oluşturmuyoruz. Karakterimiz; sevdiğimiz bir şarkıyla, okurken altını çizdiğimiz bir cümleyle, birine verdiğimiz samimi bir sözle şekilleniyor. En çok da “hayır” dediğimiz anlarda, sınırlarımızı çizerken kendimizi inşa ediyoruz.Yani aslında “kendinizi bulamadığınız” o günlerde bile, verdiğiniz her küçük kararla kendinizi bir nakış gibi işliyorsunuz. Hatalarınız mı var? Onlar binanızın çatlakları değil, yaşanmışlık dolu desenleridir.
Acele Etmeyin, İnşaat Devam Ediyor
Kendini inşa etmek bir varış noktası değil, bir yolculuktur. Bugün olduğun kişiyle yarınki kişi aynı olmayacak. Bu yüzden “Henüz kendimi bulamadım” diye kaygılanmak yerine, “Bugün kendime ne kattım?” diye sormak ruhu daha çok dinlendiriyor.Uzaklarda, dağ başlarında ya da kalabalık inziva kamplarında aradığın o “mucizevi ben”, aslında şu an bu satırları okurken verdiğin kararlarda gizli. Kendini bir yerlerde bulmana gerek yok; çünkü sen, her an yeniden var olan, gelişen ve güzelleşen bir sanat eserisin.

YORUMLAR