Gizli kahramanlar, kadınlar. Bizler ücret karşılığı olmadan çalışan, toplumun dayatmış olduğu kimliklerden dolayı ne kadar yaşıyoruz? Değil istenilen hayatı yaşamak mecbur bırakılan kimliklerde yaşamaya çalışıyoruz. Ve bir yandan da bu süregelen döngüyü kırmaya çalışıyoruz. Temizlik sektöründe çalışan, mutfakta çalışan, çocuk bakımı ve daha birçok alanda bulunan kadınlar… ücret alıyorlar mı, asla almıyorlar. Görünmeyen ama ekonomiyi katkısı olan ev hanımları, ailesine katkıda bulunmak için karşılıksız çalışan kadınlar.
Bu yanlış düzelir mi peki? Kesinlikle evet sadece zamana yayılması gerektiği unutulmamalıdır. Uzun vadeli beşeri yatırımlarla görünür olma zamanıdır belki de. Sadece birkaç gün görünmeyen bu çalışanların greve gittiğini nasıl olurdu acaba? Söyleyeyim işler aksamaya başlardı. Bu yüzden eğitimler alınarak, dayatılan kimliğe karşı çıkarak döngüyü tersine çevirme zamanı gelmiştir sanıyorum. Devletin yürüttüğü çalışmalar bahsettiğim kadınları destekler niteliktedir ama yeterli midir? Yapılması beklenen görevleri yerine getirmeyi bırakan bir kadın güvende midir, ayakları üzerinde durmak istese ne kadar destek görecektir? Ve daha birçok soru…
Görünmeyen ve belki görmekte istemeyecekleri ücretsiz çalışanlarımız devletimiz için kullanılamayan iş gücüdür. Cinsiyet ayrımının son bularak, kadınlardan yerine getirilmesi beklenen görevlerin herkesin yapması gerektiği farkına varılmalıdır. İş hayatına katılamayan her kadın kaybedilen potansiyel işgücüdür. Çözüm odaklı, disiplinli, ihtimallerden her zaman en iyisini bulmak için azmini kaybetmeyen kadınlarımızın parlama vakti gelmiştir.
Sonuç olarak; ekonominin hissedilmese de en sağlam taşıdır ücretsiz çalışan kadınlar. Devletin politikalarından toplumun değişmesi gereken zihniyetine kadar her alanda görünme vakti. En büyük görevde devletin atacağı adımlarda saklıdır. Unutulmamalıdır ki: kadın parlamazsa, toplum karanlıkta kalır!

Tebrikler