Keşke anlayabilselerdi...

İnsanlığın zor günlerden geçtiği bu dönemde, futbol konuşmak çok fazla içimden gelmese de yine de kısa bir genel değerlendirme yapacağım. Dünya son derece acımasızca, insani değerlerin hiçbir şekilde umursanmadığı bir dönemi yaşıyor. İnsan yaşamının ne kadar kısa olduğunu, zamanın en büyük nimet olduğunu düşünmeden, savaş ortamının kolayca her koşulda sağlandığı bu günlerde, insanlığımdan utanıyorum.

Sürekli büyüme çabası, doyumsuzluk azmi ve sürekli kendilerine tüm dünyanın kaynaklarını hak görme psikolojisi, galiba kibrin takım elbise giymiş halidir. Bitmek bilmeyen meta azmi, acımasız dürtüleri tetikliyor ve savaşı kendilerince meşru hale getiriyorlar.

Oysa ki Tanrı her şeyi her şey için yaratmıştı. Kimseye kimseyi güdümüne alma hakkını vermedi, Hürriyet Tanrı’ nın en büyük kanunuydu. Hürriyet aslında vaat edilen Cennetin ta kendisiydi.

Keşke anlayabilselerdi…

Dünya da insanlar savaş da can verirken futbol konuşmak istemesem de, yine de genel bir değerlendirme yapayım.

Şampiyonluk yarışında her yıl devam eden kısır döngüden Fenerbahçe hiç çıkamıyor. Her sene aynı senaryoyu taraftarlarına bıkmadan usanmadan yaşatmaya devam ediyor. Sorun Fenerbahçe YÖNETİLEMİYOR… Son iki haftada Fenerbahçe’ nin aldığı iki beraberlik ile Trabzonspor da şampiyonluk yarışında umutlandı. Puan aralığı ve ligin boyu oldukça kısaldığı bu haftalarda Galatasaray, güllüm ballım Beşiktaş deplasmanına dört puan önde lider olarak gidiyor. Bakalım önümüzdeki maçlar neler gösterecek.

Ancak bu aralar futbol pek sarmıyor, insan hayatının birkaç kişinin iki dudağının arasından belirlenmesi, yaşadığımız çağın çok gerisinde olduğumuzu gösteriyor. Çağdaş Medeniyetler seviyesine yükselmiş toplumlarda hâlâ insanların savaş sebebi ile öldüğünü görmek, dünyanın ne kadar çağdaşlaştığını bir sorgulaması gerekiyor. Bugün biraz sosyal değerlendirme adı altında yazdım. Yazımı Türk Edebiyatında çok sevdiğim şairlerden olan Cahit Sıtkı Tarancı’ nın şiiri ile noktalamak istiyorum.

” Memleket isterim

Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;

Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim

Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;

Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim

Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;

Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Olursa bir şikayet ölümden olsun…”